Yoko & Eric – deel 2: de reportage

Aangezien ik dit academiejaar ingeschakeld word voor enkele fotografielessen waag ik me eens aan wat technische uitleg. Geen idee of er iemand op zit te wachten, edoch. Om het niet al te langdradig te houden, ga ik wel uit van wat voorkennis (diafragma, sluitertijd, ISO-waarden)

Voor de onderstaande foto’s heb ik twee flitsen gebruikt die weggemoffeld waren in de wagen. Ik leg even uit waarom.
Om een dergelijke wolkenhemel te fotograferen zou je – afhankelijk van je diafragma en je ISO-waarde – al snel aan een sluitertijd van 1/4000 zitten. Zonder extra belichting zouden Yoko en Eric in het donker komen te zitten. Eén (draadloze) flits gebruiken zou echter niet voldoende zijn want er bestaat zoiets als een “maximale synchronisatietijd”. Ik bespaar jullie de technische uitleg, concreet komt het er op neer dat als ik mijn flits wil gebruiken mijn sluitertijd maximum 1/200 zal zijn (= maximale synchronisatietijd van de 5DMkii.) Om die wolkenhemel met een sluitertijd van 1/200 goed te belichten moet ik mijn diafragma behoorlijk dichtknijpen en/of mijn ISO-waarden heel laag houden. Als gevolg hiervan moet ik mijn flits op volle vermogen zetten. Met één flits werken is dan niet zo praktisch want telkens je geflitst hebt moet je ongeveer 4 seconden wachten alvorens de flits volledig herladen is.
Ik heb hier dus gewerkt met twee flitsen die op 1/2 vermogen staan. De exif-gegevens (camera-instellingen): ISO 100, f/10, 1/200

Yoko & Eric

Yoko & Eric

Yoko & Eric

Ik heb er ook eens eentje een retro-look willen geven. Ben er nog altijd niet uit of hij wel geslaagd is:

Yoko & Eric

Advertenties

13 gedachtes over “Yoko & Eric – deel 2: de reportage

  1. toffe beelden, Steven. Echt. Je bent precies écht een pro aan’t worden hè? 🙂
    Ik wilde vragen of jij met op afstand bediende flitsen werkt, maar aangezien één van je tags “cactus flas trigger” is, kan ik me inbeelden dat dat effectief zo is. 🙂
    je hebt het flitsen echt enorm onder de knie, hè? Nice.
    S.

  2. P.S.: wat de retrofoto betreft. Ik vind de foto, incl. bewerking, heel geslaagd, maar ik heb niet echt het gevoel dat het koppel zélf (in tegenstelling tot de auto) heel erg retro is. Ik kan precies niet zo goed uitleggen wat ik bedoel, maar zo voel ik het aan. 🙂

    • Ik begrijp wat je bedoelt. Ik ben benieuwd wat ze er zelf van vinden.

      En wat die ‘flashtriggers’ betreft. Ik werk inderdaad met die cactus triggers. Ze zijn niet altijd even betrouwbaar helaas.

  3. ik vind die tweede foto echt weer keistraf. dat plafnje met die hemel erachter… straffe kost.
    en ik moet zeggen dat ik je uitleg boeiend vind, maar het blijft voor mij allemaal wel net iets te moeilijk om te doen. ik moet er nog een beetje naartoe groeien. ineens zoveel leren is wat heftig… 😉

  4. lekker bezig met de flits. buiten meten en daarna terugrekenen naar 1/200s.

    trouwens… 1/200s is niet alleen beperkt door de synchtijd van de camera… ook de cactus kan ook niet sneller.

    plafond van de auto goed gebruikt voor verzachting van het licht. maar ik twijfel om dat grote witte vlak ook in beeld te hebben. vind het in de 2e foto nogal het beeld overheersen. het grote vlak is daar niet alleen extra helder, maar komt ook onnatuurlijk over. hoe vaak zie je licht van beneden naar boven gaan… spotje (max zoom op flits) van buiten op het paar was wsl voldoende.

    pas trouwens op met de flits laag te gebruiken. je krijgt al snel ‘spookgezichten’. is een beetje te zien bij de eerste foto.

    • Terechte opmerkingen Ruud. In de tweede foto heb ik het plafond nog proberen te herstellen maar zonder resultaat.
      Probleem is natuurlijk ook dat je op zo een dag met een strict tijdsschema zit. Het liefst had ik in de auto een mini-softbox gebruikt, de camera op statief gezet en dan alles wegclonen maar daar zou ik al snel 15′ mee bezig geweest zijn om dat goed te krijgen. Deze opstelling heeft max. 5′ geduurd.

      • nu ben je nog lekker alles aan het uitvogelen. straks heb je zo veel ervaring.. schut je het zo uit je mouw.

        maar het plafond is misschien wel te fixen hoor. is PS een extra laagje aanmaken (normal) en daar met zwart, zachte borstel a 5-10% wat keren over het wit heen kwasten. dan de doorzichtigheid van de laag terugbrengen tot je net op het kantelpunt zit van ‘zie ik de bewerking nog of gaat ie weer overbelichten’.

  5. ik zal het zeker eens proberen
    de strepen in het plafond zullen echter moeilijk te immiteren zijn

    btw: vogelen in Vlaanderen betekent neuken. “Uit”vogelen is dus helemaal uit den boze 😉
    (hopelijk zorgen deze woorden nu wel voor meer bezoekers op mijn blog)

    • herstellen van de (verneukte 😉 ) structuur zal niet lukken op deze manier… je kunt evt een soort lokale hdr proberen door de foto onder te belichten, als extra laag bovenop origineel te leggen . die laag voorzien van geheel zwart masker en met zacht wit borsteltje de extra laag door laten komen door in het masker zwart weg te nemen. mijn eerdere truc was om het wit minder prominent te maken.

      en dat vlaams… ik heb een woordenboek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s