Voor een adreskaartje van een chirurg mocht ik enkele foto’s van zijn instrumenten maken. Sommige foto’s zijn te luguber voor het adreskaartje maar ik wou er toch enkele tonen.
Deze foto’s werden gewoon in de keuken gemaakt. Eén losse flits met grid om een heel gerichte lichtstraal te krijgen en de sluitertijd zo kort mogelijk houden om het omgevingslicht uit te schakelen.
Afgelopen vrijdag mocht ik een fotoreportage maken voor de beroepsvereniging Kovag (Koninklijk Oost-Vlaams Apothekersgild).
Een fotoreportage van hun nieuwjaarsfeest in de Kokorico. Een leuke opdracht maar niet echt gemakkelijke omstandigheden om te fotograferen.
Hier moest ik me zien tussen te murwen:
Ik was gelukkig niet de enige in die situatie:
Maar zoals ik al aangaf, het was wel leuk…
er was lekker eten…
en een gezellige sfeer…
met schoon volk…
dat uit de bol ging…
maar niet altijd even graag op de foto wou.
Tot slot nog enkele zwart/wit beelden die ik wel leuk vind in tegenstelling tot de meeste mensen:
Hieronder enkele beelden van een familiefotoreportage.
Met jonge kinderen ga ik dan meestal naar een speeltuin, dan hoeven ze niet echt te poseren, anders krijg je toch maar uitdrukkingen waarbij de mond lacht en de ogen verveling uitstralen.
Zoals ik al eens in een vorige post aanhaalde: soms kies ik voor een compositie die ik goed kan gebruiken bij de lay-out van een fotoboekje. Zoals bij de volgende foto bv. Deze komt dan over de twee bladzijden te liggen en het meisje vult dan de volledige linkerpagina.
Eén van mijn favorieten:
Toch even poseren voor de groepsfoto:
En op het einde nog snel even één flitsparaplu bovengehaald:
De eerste Scoop is uit. Scoop is een mediatijdschrift gemaakt door de studenten journalistiek aan de Arteveldehogeschool (waar ik lesgeef). Ze hadden me ingeschakeld om foto’s te maken voor het dossier ‘Productiehuizen’. Ik had al eerder enkele foto’s hiervan op mijn blog geplaatst maar nu zien jullie ze in het “echt”. Hmm, mijn eerste postmodern getint bericht zo merk ik nu.
Grotere versie van die laatste foto hier.
Tweeling van een collega van mij:
