Asukabook

Momenteel leg ik de laatste hand aan mijn eerste Asukabook fotoboek. Tot nog toe heb ik steeds met fotobuch gewerkt. Ik ben altijd al heel tevreden geweest over deze Duitse firma maar op verschillende fora las ik dat Asukabook nog beter zou zijn.

Het lay-outen van zo een Asukabook is wel heel tijdrovend. Alle pagina’s moeten nl. in Photoshop gemaakt worden. Je hebt geen programma (zoals bij fotobuch) ter beschikking waarin je “snel” en makkelijk kan lay-outen. Anderzijds heb je veel meer mogelijkheden.
Een ander nadeel van Asukabook is de hoge-resolutie-eis. Met mijn 10 megapixels heb ik nog niet genoeg om een foto over de 2 bladzijden te laten lopen, zelfs voor een boek van slechts 22×22 cm. Bij fotobuch heb ik ruim voldoende. Je kan de foto’s natuurlijk uitvergroten maar in welke kwaliteit dat zal resulteren weet ik niet. Aangezien die asubook boeken nogal duur zijn, vind ik het een beetje te riskant om gewoon even uit te proberen.

Iemand die al ervaring heeft met Asukabook?

 Hieronder 2 dubbele voorbeeldpagina’s.

Wellicht een beetje klein om goed te kunnen zien, vandaar ook een link naar een grotere versie op een zwarte achtergrond.

grotere versie hier
Fotoreeks van Janneke die weer helemaal zichzelf was. Helaas had ik toen een flits nodig. Spijtig van de nogal harde slagschaduwen (ondanks de omnibounce en het feit dat de flits omhoog stond) maar haar uitdrukkingen waren te grappig om de foto’s gewoon weg te gooien.

grotere versie hier

Xanadu / Blaarmeersen

mobieltje

Ik heb een hekel aan GSM’s. Toch een foto van een mobieltje.

Onder tafel gedronken door Stan.

Keuzemoeilijkheden

Een probleem waar ik vaak mee zit: welke versie kies ik om te laten afdrukken, kleur of zwart/wit?

Het leuke aan zwart/wit vind ik de extreme contrasten, ik hou daarvan. Vaak verhoog ik het contrast zo fel dat er “clipped highlights” (hoe vertaal je dat het best?) ontstaan. Bepaalde delen van de foto worden dan 100% wit, details gaan hierbij verloren. Volgens velen “totally not done”. Het zal me worst wezen.

Kleur heeft natuurlijk ook zijn charmes. Iedereen heeft zijn lievelingskleuren. Grijs-blauw is er eentje van mij.

Uiteindelijk vraag ik meestal aan An, mijn vrouw, wat zij het mooiste vindt om dan uiteindelijk de andere versie te kiezen,

“Waarom vraagt ge het me dan???”, een vaakvoorkomende vraag hier.

a small step for mankind, a giant step for Stan

Zoontje Stan, 19 maanden oud.

Down the drain

Het meerendeel van de tijd fotografeer ik mijn kinderen. Sinds kort is daar een beetje verandering in gekomen. Hieronder een abstracte foto. De binnenkant van een vierkante regenpijp. Afvoeren/doorspoelen?

Laatste McCarthy

Een brandpuntsafstand van 24mm (met cropfactor 1,6 op mijn camera) blijkt herhaaldelijk te weinig breedhoek te zijn.
Vooral jammer voor deze foto waarbij ik de fles ketchup er niet helemaal op kreeg.

Meer McCarthy

Uit de museumgids van het S.M.A.K.:
De werken die McCarthy maakte van Michael Jackson en zijn aapje Bubbles zijn een persiflage op dezelfde porseleinen beelden van de hand van de Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons. Dat een ster uit de popmuziek werd geportretteerd door een ster uit de kunstwereld vond McCarthy een interessant gegeven. Koons bekritiseert met zijn beeld de clichématige, smetteloze stijl van de popcultuur. McCarthy van zijn kant bekritiseert de cultus van de popster en de vedettenstatus van Koons door onderdelen zoals het hoofd uit te vergroten en een van de voeten het uizicht van een fallus te geven.

Paul McCarthy

Vandaag naar het S.M.A.K. geweest voor de tentoonstelling HEAD SHOP / SHOP HEAD van Paul McCarthy. Het was fantastisch degoutant. De mensen van het S.M.A.K. waren zo vriendelijk geweest toestemming te geven foto’s te nemen.

Mijn zoontje van 19 maanden was mee. Over het onderstaande werk zei hij “Pepe slapen?”. Geweldig!